Ένοχο φως

Νοσταλγώ τις ημέρες εκείνες που το φως έπλαθε το σώμα μου τώρα, μόνο η βροχή το επισκέπτεται. Ως άλλο λάφυρο, απήχθη στο χθες κι έρμαιο της ψυχής περιπλανήθηκε. Πληγωμένο ως είναι, αρνείται την ευτέλε…

Ύβρις

Μάταια η δίκη της επιβίωσης Ενστερνίζεται τη νομοτέλεια του παρόντος Η ευσυνειδησία  εξοστρακίστηκε Ιππεύει πια στον αστερισμό του Κενταύρου Ακόρεστη η επιθυμία της Νεμέσεως Ἡμεῖς έναντι ἡμῶν Φοράς το…

Κυανή πληγή

Ηττημένο το σώμα, αφουγκράζεται την άυλη ετούτη σκηνή Διαμπερές το δωμάτιο Κλείνω τα μάτια Ζωγραφίζω τη θάλασσα Σχεδόν ακούω το κύμα Μυρίζω το ιώδιο Φωνάζω Μα η σιωπή κατακρημνίζει τη φωνή μου Στο μυα…

Εποχές

Στον Α.   Άγγιξέ με· πού είσαι; Το σώμα μου τρεμάμενο κι ανιαρό προσδοκά την ηδονή της ύπαρξής σου. Μόλις αγκάλιασες την ψυχή μου. Βυθιστήκαμε πια στην πιο φωτεινή νύχτα· Σαν φθινοπωρινός περίπατ…

Η Διάσωση

Άνθρωποι άδειοι. Τους αναγνωρίζω. Ζωντανά κύτταρα μάχονται μέσα σ’ ένα άυλο σώμα· κενό. Απουσία. Πονάει; Δεν αγαπούν, δε νιώθουν Επιβιώνουν. Επιβιώνουν πάνω στις ψυχές που επέζησαν του ηθικού ευτελισμ…