Η συντέλεια του νόστου

Μετά τον θάνατό μου, φίλησα στο στόμα τους φονιάδες μου. Πήρα απ’ το χέρι τον γκρεμό κι έφθασα ως τη συντέλεια του νόστου. Στο μέρος που συνοικούν όλα τα μαζί τα επικηρυγμένα, τα μετάρσια εγώ, ο αντιπ…

Κυανή πληγή

Ηττημένο το σώμα, αφουγκράζεται την άυλη ετούτη σκηνή Διαμπερές το δωμάτιο Κλείνω τα μάτια Ζωγραφίζω τη θάλασσα Σχεδόν ακούω το κύμα Μυρίζω το ιώδιο Φωνάζω Μα η σιωπή κατακρημνίζει τη φωνή μου Στο μυα…

Ο λαβύρινθος του άγχους

Πώς να δομήσω τη ζωή μου πώς πώς τα ματόκλαδα τη μέρα να σηκώσω, όταν εσύ δεν με βοηθάς να σου γελώ πριν καληνύχτα να σου πω σαν ξαποστάσω.   Πώς να αντικρίσω τη ζωή μου πώς που ένα βλέμμα σκληρό…

Τα όνειρα ανθίζουν την μέρα. Την νύχτα μαραίνονται.

Η νύχτα καρπώθηκε του έρωτα το δίχτυ και όταν αγκάλιασε την ηδονή, η ευχαρίστηση  ήταν στα μάτια μου, με σκιές ονείρου και χρώματα του δειλινού. Η μέρα νεκρή, συνοδευόμενη από οκνηρές πράξεις και η νύ…

Φως

Σε ένα λεπτό μονάχα Άρτιος κραδασμός, Ολόγιομος Μια άνοιξη στα μέσα του Φλεβάρη. Ξέρω πως είναι ο αόμματος αιφνίδια να βλέπει, Παιχνίδιασμα φωτός ταπεινό γιομάτο με σκοτάδια, Μια λεμφική αναγέννηση κα…

Σιωπές

Σταγόνες μιαρές· παραδέρνουν οι ζωές μας Υψωμένες από αόρατες πράξεις εξουθενωμένων γονιδιακών συμπτώσεων. Από ποιήματα και έρωτες επείγοντες και παράτολμους Από εκκλησίες στα άδυτα του Άδη βουτηγμένε…

Αμφιλύκη

Κάπου ανάμεσα στα μισοσβησμένα παστέλ ενός αδιέξοδου ηλιοβασιλέματος και στην ασημένια χαρακιά μιας αδυσώπητης ανατολής κοιμάται η αμφιλύκη.   Είναι μια παλέτα ανέσπερων, αδιαμφισβήτητων, αβάσταχ…

Ίσως κανένας

Θάλασσα βουίζει στους δρόμους. Το κύμα ρηχό και όμως βρέχει. Το  νερό βρώμικο από τις ακαθαρσίες των αμαρτωλών χριστιανών που θυσιάζουν την καρδιά, ο πιο ανεκτίμητος θησαυρός τους. Το αίμα τρέχει και …

Και χαμογελάσαμε

Φορέσαμε τη μάσκα. Πατήσαμε με δύναμη τα πλήκτρα και διατάξαμε τον ήχο να σκεπάσει τα αναφιλητά. Σφραγίσαμε τα βλέφαρα.   Αναζητήσαμε φιλί σ’ ένα ξεχασμένο όνειρο. Εκείνο που έπλασε η θλίψη μας κ…

Το πάθος πάντα σε ονείρωξη

Αγκυροβολεί η ανάσα και σηματοδοτεί μια καρδιά. Η μοναξιά γονάτισε και έζησε στο φεγγάρι. Αμαρτία δεν έζησε, λάθος που δεν έγινε πράξη. Ανασαίνει η Εύα, δεν λησμονεί. Βουβή στην κόλαση, στον δρόμο. Το…