ΕΙΔΟΜΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ

Κατέφθασε η ποιήτρια σαν τον χαλκιά με το νέο ποιητικό της κάλεσμα να μαλάξει τα χουγιαχτά και τους χορούς του ανθρώπου, να πληρώσει τα ναύλα του στο σκαρί της απόρριψης. Ήρθε με την ψυχική της σώρευσ…

Στων σμαραγδιών και του αμέθυστου την ποίηση (Έμμετρη Κριτική)

Ο πλαστουργός του θεοδώρητου στίχου στις σφριγηλές του μελωδίες πολύμορφα ρέει ταγός και υμνητής μυρώνει την Παράδεισο. Με της αγάπης την αποσκευή η ασίγαστη υφάντρα της γραφής σπαθίζει του δύσβατου τ…

Του Υψηλόφρονος Λόγου Θησαυρίσματα (Έμμετρη Κριτική)

Χρόνια πολυτάξιδα οδοιπορεί η οξύνοια ανηφορίζει το λιακωτό της συγγραφής ως τραγικός και αινέσιμος παιάνας. Στων στοχασμών τη λύρια μαθητεία σου καταθέτω την τέφρα του ανθρώπου στεριώνω του ήθους σημ…

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

«Σ’ ένα τραπέζι από έβενο» μες στης δρυάδας τους χτύπους με τη σιωπή σου γράφεις, υμνείς την αλήθεια αλήθεια που ξεθώριασε στου χειμώνα το ψύχος. Και ταξιδεύεις με την ανάμνηση μιας φωτογραφίας της νι…

Κι εσύ ο Άνθρωπος (Έμμετρη Κριτική)

Ανταύγειες γαλήνης οι φθόγγοι σου πλεξούδες αγάπης και μια ψυχή όπου δακρύζει με το πετάρισμα της πεταλούδας.   Να ταξιδέψεις λες ως την άκρια του ορίζοντα εκεί όπου απλώνεις το ξαφνιασμένο σου ό…

Αναζητώντας τα μυστικά των Ευ (Έμμετρη Κριτική)

Της Ηλείας κόρη, θωρώ σε στης Αρχαίας Σαμίας το κάστρο να ανεμίζεις υψίστια. Το συνοδό της σκέψης σου τ’ άστρο στης ψυχής σου το άρρητο κατοικεί αναζητά χνάρι ανθρώπου κι ανασαίνει στο κενό της αβύσσο…

Ταγμένος στον αείφθογγο μέλλοντα (Έμμετρη Κριτική)

Μια χθαμαλή ακροβραχίδα και πώς να αγγίξω το σμιλεμένο κορφοβούνι;   Σαν αμφορέας, με μια σύναξη από αγρύπνιες στα ιδεώδη όπου οι λέξεις ηχούν κι οι στοχασμοί δονούνται, υπηρετείς με σθένος το στ…

Στον ποιητή που γραδάρει τα οξέα του ποιήματος (Έμμετρη Κριτική)

«Όπως παλιός τεχνίτης πέτρας Ηπειρώτης» με το μεράκι άκρατο που χτίζει τ’ αγεφύρωτο, έτσι «μεταχειρίζεσαι τις λέξεις» κι όλο σταλάζουν ίδρωτα και μοναξιά. Αγγίζουν της διάψευσης τη διδαχή τη θλίψη, το…