Αναζητώντας τα μυστικά των Ευ (Έμμετρη Κριτική)

Της Ηλείας κόρη, θωρώ σε στης Αρχαίας Σαμίας το κάστρο να ανεμίζεις υψίστια. Το συνοδό της σκέψης σου τ’ άστρο στης ψυχής σου το άρρητο κατοικεί αναζητά χνάρι ανθρώπου κι ανασαίνει στο κενό της αβύσσο…

Ταγμένος στον αείφθογγο μέλλοντα (Έμμετρη Κριτική)

Μια χθαμαλή ακροβραχίδα και πώς να αγγίξω το σμιλεμένο κορφοβούνι;   Σαν αμφορέας, με μια σύναξη από αγρύπνιες στα ιδεώδη όπου οι λέξεις ηχούν κι οι στοχασμοί δονούνται, υπηρετείς με σθένος το στ…

Στον ποιητή που γραδάρει τα οξέα του ποιήματος (Έμμετρη Κριτική)

«Όπως παλιός τεχνίτης πέτρας Ηπειρώτης» με το μεράκι άκρατο που χτίζει τ’ αγεφύρωτο, έτσι «μεταχειρίζεσαι τις λέξεις» κι όλο σταλάζουν ίδρωτα και μοναξιά. Αγγίζουν της διάψευσης τη διδαχή τη θλίψη, το…

Η άρπα του Λίνου (Έμμετρη Κριτική)

Στις ταξιανθίες των στοχασμών σου μας ταξιδεύεις συμπαντικά και απέριττα. Μεσοπέλαγα της ζωής σου με τους στίχους σου μοχλεύεις των αστεριών το φευγιό, τραγουδάς των πουλιών το νερένιο κελάρυσμα σαν ρ…

Τα παιδιά μας γίναν πουλιά

Παιδιά, πουλιά σακατεμένα γουρμάζουν σε μια νύχτα «τιμούν» τη φάουσα ανεργία δαγκώνουν την ουρά τους τρίζει πάνοπλη η νιότη τους απ΄ τις μεταμορφώσεις. Πότε σακί χωρίς ταυτότητα πότε μύηση στο δέρμα τ…

Ο Ρόλος και η Ποίηση

Κι όταν χάθηκε ο ρόλος και το σανίδι άδειασε από φως της ποίησης ασπάστηκες το χέρι. Σκληρό λεπίδι το μολύβι σου εγίνηκε στα φλογισμένα δάχτυλα, στης φλέβας τ’ αναστημένο αίμα μέρες μαβιές συστρέφεται…

Στους αιθέρες

Σκυριανή η θάλασσα που χειροφίλησες στ’ απόσκιο σου. Ποιας γοργόνας αγκαλιά λιμπίστηκε το γέρμα σου; Ποια κοχυλόπετρα τη νιότη και την ομορφάδα σου; Στις εσχατιές γεννήθηκες εκεί που ισιώνει ο α…