Η Κιμωλία

Ντυμένος με χρυσάφι και πορφύρα, χάραξα στο έδαφος σημάδια με την κιμωλία. Περπάτησα πάνω στη γητειά τους και έγραψα ξανά την ιστορία μου. Έγραψα για τις μνήμες που κέρωσαν στα χέρια μου, για τη φυγή …

Τα λύτρα

Τώρα κατάλαβα, γιατί επέλεγαν να ασημώνουν εμένα την πρώτη κάθε έτους. Ήταν η καταβολή των λύτρων για το σπίτι που θα με στοίχειωνε για πάντα. Για το κλουβί που θα κατάπινε κάθε μου πέταγμα. Ήταν τα λ…

Ετών Mηδέν

Όταν έγινα Ετών Μηδέν μετακόμισα στον παράδεισο. Διέσχισα σαν σπαθί τον έρωτα και μπήκα στο νέο μου σπίτι. Σ’ αυτό που κατοικούσαν κάποτε οι ηλιοβαμμένοι· οι άκοποι απ’ τον θεό. Έσπασα αμέσως τους καθ…

Αυτοάνοσα αισθήματα

Για να ερμηνεύσω την προθανάτια ασάφεια της ύπαρξης έπρεπε κάτι ν’ αλλάξω Έκτισα στο πρόσωπό μου περίοπτους καθρέφτες κι έκανα ό,τι με πρόσταξε ο παρεμπίπτων εαυτός Μετακίνησα μ’ εκείνο το άλλο χέρι τ…

Ο  Προκαθήμενος των Πληγών

Εκείνο το σπίτι δε με χώρεσε ποτέ με όλον μου το θάνατο· με καταδίκασε να σηκώνω το αίμα κάποιου άλλου· να ζω τη διορθωμένη του ζωή. Αντέδρασα. Μια μέρα κάθισα πάνω στα μαχαίρια. Έγινα ο Προκαθήμενος …