Περιπατητής

   Πρέπει να βγεις από το σπίτι σου για να βρεις το δρόμο των δακρύων Και δεν είναι όλοι οι δρόμοι τόσο απλοί. Είναι δρόμοι που απ’ αλλού ξεκινούν κι αλλού σε βγάζουν. Στρατής Τσίρκας, «Ο ύπνος του θε…

Επάγγελμα – Ποιητής

Σκυφτός, η κορμοστασιά είχε λυγίσει απ’ το βάρος του χρόνου. Όσο κι αν περπατούσε κοιτώντας ψηλά, η ελαφρά καμπουρίτσα διέγραφε ένα τελικό σίγμα στο κορμί του. Επάγγελμα ποιητής. Αν και βιοποριζόταν δ…

Μ’ ένα βιβλίο υπό μάλης

Περπατούσε πάντα σκεπτικός, μ’ ένα βιβλίο υπό μάλης. Το βιβλίο κάτω απ’ τη μασχάλη, σφιχτά παγιδευμένο, περίμενε να διαβαστεί τις απογευματινές ώρες στο καφέ, τότε που ο κόσμος ήταν λιγοστός, και το φ…

Κρυψώνες

Κρατάω το βιβλίο ψηλά, στο ύψος των ματιών, κρύβεται το πρόσωπο. Κάποιος που με παρατηρεί, δεν ξέρει τι κάνω, κι αν όντως διαβάζω. Μήπως αυτό δεν είναι το διάβασμα, μια κρυψώνα απ’ τους άλλους και τις…

Δύο μέρες, είκοσι ώρες και δέκα λεπτά χωρίς Fb

Καμιά επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Με άφησαν μόνο και έρημο. Δεν πρέπει να παραπονιέμαι, ήταν μια φυσική κατάληξη των πραγμάτων, όπως η βροχή που είναι έτοιμη να πέσει, όταν ο ουρανός έχει μαυρίσει. …

Παιδική ηλικία

Όταν ήμουν μικρός, μιλάω για την ηλικία των πέντε με έξι χρόνων, μου είχε εντυπωθεί η ιδέα του ανάπηρου. Τόσο πολύ, που όταν έκανα μια εγχείρηση στο πόδι και συγκρατώντας στη μνήμη το χειρουργείο πριν…

Η ΕΝΟΧΗ

Ο Γιάννης ή καλύτερα Ιωάννης όπως απαιτούσε να τον προσφωνούν όλοι, ήταν το τρίτο παιδί μιας φτωχικής οικογένειας, που γεννήθηκε στην Κρήτη, λίγο μετά την κατοχή των Γερμανών και μάλιστα στο Κάστρο, τ…