Αυτοάνοσα αισθήματα

Για να ερμηνεύσω την προθανάτια ασάφεια της ύπαρξης έπρεπε κάτι ν’ αλλάξω Έκτισα στο πρόσωπό μου περίοπτους καθρέφτες κι έκανα ό,τι με πρόσταξε ο παρεμπίπτων εαυτός Μετακίνησα μ’ εκείνο το άλλο χέρι τ…

Κρίση πανικού

Δεν αισθανόμαστε καλά. Προγραμματισμένες εξετάσεις, ψάχνοντας σε παθολογικά αίτια τα συμπτώματα δυσφορίας και κακοκεφιάς. Να που όμως τα αποτελέσματα βγαίνουν άψογα, δεν πάσχουμε από κάτι παθολογικής …

Ο Χορός

Η ένταση δεν είναι απαραίτητα δυσάρεστη. Δεν μπορεί να οφείλεται μόνο στην «αφαίρεση» ή στην πιθανότητα «ολοκλήρωσης» και στην «αντικατάσταση» των κινήσεων αλλά στο λόγο δύο, μεταξύ των υπολοίπων ποιο…

Η μαμά μου

Η μαμά μου… Πολλά επίθετα σε χαρακτηρίζουν Αλλά ένα σ’ αγαπώ τα ολοκληρώνει. Η μαμά μου. Το στήριγμά μου και ο άνθρωπος που θέλω να του μοιάσω. Ένα ποίημα ξεχωριστό από τα άλλα γιατί έχει …

Mωβ δάκρυα

Φυσάνε οι θεοί. Αφαιρούν το χιόνι στη δύση του χειμώνα, εκπέμπουν θύελλες στα ύδατα μιας νέας ζωής, ανέμους στα νέφη, προκαλώντας το ζεστό ήλιο.   Φυσούν πάνω στα δέντρα που ανασταίνονται από τα …

Αύρα

Φύλλα ξερά, άλλα βουτηγμένα βροχή κι ανάμεσά τους, ριπές απ’ αγέρα, σκληρές, σιδερένιες γροθιές. Γυρίσαμε πίσω στον χειμώνα. Κι όμως, το χέρι σου, καθώς σηκώνεται να φτιάξει αντήλιο, μυρίζει άνοιξη. Κ…

Τα βράδια νιώθει να γερνά

Ξαπλώνει στο μονό κρεβάτι της με τα χέρια σταυρωτά πίσω απ’ το σβέρκο και χαζεύει το ταβάνι ώσπου να την πάρει ο ύπνος. Το φως του φεγγαριού τρυπώνει απρόσκλητα απ’ το παράθυρο. Του χρεώνει τη μοναξιά…

Τα παιδιά μας γίναν πουλιά

Παιδιά, πουλιά σακατεμένα γουρμάζουν σε μια νύχτα «τιμούν» τη φάουσα ανεργία δαγκώνουν την ουρά τους τρίζει πάνοπλη η νιότη τους απ΄ τις μεταμορφώσεις. Πότε σακί χωρίς ταυτότητα πότε μύηση στο δέρμα τ…