Κόσμοι

Έχω ζήσει τους κόσμους σας μα και πολλούς άλλους. Έχω ζήσει αρκετά μέσα σας ώστε να γνωρίσω τις μύχιες σκέψεις που σας κυκλώνουν τα ανήλιερα δειλινά. Έχω ταξιδέψει σε μέρη όπου οι άνθρωποι κοιτούν από…

Ο χρόνος

Ο χρόνος. Τι είναι ο χρόνος; Η στιγμή και ο χρόνος μέσα στα πιο σκοτεινά σου όνειρα δημιουργούν εσένα και χωρίς να το καταλάβεις γίνεσαι σαν αυτούς που δεν φοβούνται, που τολμούν να ξεπεράσουν τα όρια…

Σ’ ελληνική διάσταση / Nella dimensione greca

Καταμεσής στο πέλαγος στου ουρανού τη χτίση χρώματα απλώνονται παντού Εκεί που παρευρίσκονται όλοι οι συνδαιτυμόνες κι ελληνικά ακούγονται απ’ του καιρού τις μνήμες όταν απ’ το μεθύσι μας ανοίγει η α …

Επάγγελμα – Ποιητής

Σκυφτός, η κορμοστασιά είχε λυγίσει απ’ το βάρος του χρόνου. Όσο κι αν περπατούσε κοιτώντας ψηλά, η ελαφρά καμπουρίτσα διέγραφε ένα τελικό σίγμα στο κορμί του. Επάγγελμα ποιητής. Αν και βιοποριζόταν δ…

Το αλογάκι της θάλασσας

Η αγοροπαρέα χάζευε στον μεσημεριάτικο ήλιο μετά το σχόλασμα του γυμνασίου. Kατηφόριζε ως το ακρογιάλι πίσω από τον ταρσανά με τα μέλη της να αλληλοπειράζονται χαρούμενα, να σιγοτραγουδούν και να μιλά…

Ενός λεπτού χωρίς…

Ήτανε δειλός. Φοβόταν και τη σκιά του. Κάθε φορά που έβλεπε κανένα ψηλό, κανένα σωματαρά στο σχολείο, άλλαζε πεζοδρόμιο. Στο παρκάκι της γειτονιάς του, μία φορά, δεν πρόλαβε. Τον έβαλε στη γωνιά ο Αυγ…

Μ’ ένα βιβλίο υπό μάλης

Περπατούσε πάντα σκεπτικός, μ’ ένα βιβλίο υπό μάλης. Το βιβλίο κάτω απ’ τη μασχάλη, σφιχτά παγιδευμένο, περίμενε να διαβαστεί τις απογευματινές ώρες στο καφέ, τότε που ο κόσμος ήταν λιγοστός, και το φ…

Τα τραγούδια έχουν κάτι από σένα

Τα τραγούδια έχουν κάτι από σένα, μια λέξη, μια ματιά, ένα χαμόγελο δικό σου. Μιλούν για σένα, υπάρχουν για σένα, θυμίζουν εσένα… Τα τραγούδια σε περιέχουν, είναι όλα μια ιστορία από νότες, μια ιστορί…

Κρυψώνες

Κρατάω το βιβλίο ψηλά, στο ύψος των ματιών, κρύβεται το πρόσωπο. Κάποιος που με παρατηρεί, δεν ξέρει τι κάνω, κι αν όντως διαβάζω. Μήπως αυτό δεν είναι το διάβασμα, μια κρυψώνα απ’ τους άλλους και τις…