Η ΑΠΟΥΣΙΑ

Με τα θαλασσοπούλια και τις γαζίες φέρνει ο μπάτης  μαζί με τον ίσκιο των άστρων, το φως του πατέρα στο παράθυρο. Μπαίνει μέσα και κάθεται μαζί μας στο τραπέζι. Ύστερα η μάνα σταυρώνει τα χέρια, ψελλί…

Τι είναι η ζωή;

Η ζωή τελικά για μένα, ίσως είναι ένα κορίτσι μικρό, που σε φωνάζει “Μπάμπι!” Σε ξυπνά στις τέσσερις το πρωί (εσύ καταταλαιπωρημένος από μεγάλο ταξίδι) -φοβάται, λέει, το σκοτάδι- εσύ συμφ…

Ο Ήλιος του Φλεβάρη

Είδωλα χάνονται κάτω από σκιές, περπατούν ανάμεσα σε καθρέφτες. Πολλαπλασιάζουν το Εγώ τους στους αντικατοπτρισμούς του εφήμερου. Κραυγάζει η μοναξιά τους. Πνίγουν την αλήθεια σε παγωμένες λίμνες το Φ…

Κούκλα του κουτιού

Το πανηγύρι άστραφτε σαν πυγολαμπίδα σε καλοκαιρινό βράδι. Οι ήχοι της εξοχής θάβονταν μέσα στη νύχτα, στο σκοτάδι της απουσίας του φεγγαριού, κάτω από τη σκαμμένη γη των αγρών. Κατά τη συνήθεια, η μι…

ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ

Ένα οριζοντίως, από άλφα με επτά γράμματα. «Άστεγος», αρμόζει και το «άνεργος». Τέσσερα καθέτως, από έψιλον με επτά γράμματα. «Επείγον», συνάδει και το «επαίτης». Δύο οριζοντίως, πέντε γράμματα από πι…

Είμαι το κύμα και είσαι η αμμουδιά

Είμαι το κύμα και είσαι η αμμουδιά. Άσε με να χαϊδέψω σαν κύμα τ΄ απαλό σου σώμα, να φτάσω μέχρι την αγαπημένη σου μορφή και να τη δροσίσω. Είμαι η θάλασσα και είσαι ο βράχος. Άσε με να ορμήσω πάνω σο…

Πού πηγαίνουν τα πουλιά για να πεθάνουν;

Καθόμουνα στο μικρό μου μπαλκόνι με μέτρια διάθεση εξ’ αιτίας των όσων ακούμε και βλέπουμε γύρω μας αφ’ ενός και με μια απροσδιόριστη αδιαθεσία αφ’ ετέρου. Για παρέα μου είχα έναν γλυκόπικρο καφέ φίλτ…

Φθινοπωρινά ρόδα

Πώς να ανθίσουν τα ρόδα της ψυχής μου όταν ο δημιουργός τους, είναι άφαντος; Πώς να υπομείνω τις ανεμοθύελλες του χειμώνα όταν θα βρίσκομαι συνεχώς γυμνός; Πώς να ξεδιψάσω με τις λιγοστές σταγόνες φθι…

Παιδική ηλικία

Όταν ήμουν μικρός, μιλάω για την ηλικία των πέντε με έξι χρόνων, μου είχε εντυπωθεί η ιδέα του ανάπηρου. Τόσο πολύ, που όταν έκανα μια εγχείρηση στο πόδι και συγκρατώντας στη μνήμη το χειρουργείο πριν…