Η ΓΙΟΡΤΗ

Και τώρα τι; Τι μένει να κάνω; Δεν τελείωσαν όλα; ΌΛΑ; Και το γαμώτο είναι που ΔΕΝ ξέρω γιατί τα πράγματα πήραν αυτήν την τροπή. Τι έφταιξε, Θεέ μου, τι; Αλλά τι ρωτώ; Μη και πρόκειται ποτέ να μου απα…

ΕΝΑ ΚΡΟΤΑΛΟ ΑΠΟ ΝΥΧΙ ΕΛΑΦΙΟΥ

Ο χαρακτήρας Με το που είδε την τούρτα έτσι άσπρη με την απαλή της επίστρωση, κάτι την έπιασε, αισθάνθηκε να τρέχουν τα μάτια της, βούρκωσε, πνίγονταν, το κάτω χείλος της έτρεμε, ‘’Δεν τη θέλω, δεν τη…

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Προοίμιο Κάποτε, όταν δεν υπήρχε ηλεκτρικό φως, οι άνθρωποι συνήθιζαν να περπατάνε στο σκοτάδι! Στην καλύτερη περίπτωση κρατούσαν φαναράκια, αλλά κι αυτά δεν τους ήταν απαραίτητα, καθώς ακολουθούσαν π…

ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΞΑΠΛΩΣΤΡΑΣ

Από καθαρή σύμπτωση, αν και μετά από εξαντλητική αναζήτηση, ο Βασί-λη έπεσε πάνω στη σελίδα της. Για την ακρίβεια, έψαχνε να βρει κάποιο ξέκωλο, αλλά δεν τα κατάφερνε μέχρι που το φατσομπούκι τον λυπή…

EΚΛΕΙΨΗ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Απόψε έπρεπε να ήσουν εδώ. Να κρατάς το χέρι μου… Να σφίγγει η παλάμη σου την δική μου και ας την έσπαγε. Κομμάτια ας γινόταν… Με τα δικά σου δάχτυλα θα σκούπιζες τα δάκρυά μου. Απόψε έπρε…

ΦΟΝΟΣ ΣΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ

Απίστευτο, μα υπάρχουν ακόμα ταβέρνες στην ακτή του Σαρωνικού (‘Εξοχικά Κέντρα’ για να ακριβολογούμε, έτσι τα λένε τώρα πια), που βρίσκονται κυριολεκτικά πάνω στο κύμα. Το Χειμώνα σίγουρα, με τις φουρ…

ΣΕΛΗΝΗ ΑΝΤΑ

Η Άντα είναι ό,τι πιο γήινο πάτησε, περπάτησε και κατοίκησε στο φεγγάρι. Όπως κι αυτό έτσι κι εκείνη λάμπει και ό,τι λάμπει είναι ό,τι πιο μοναχικό. Τελικά ό,τι πιο μοναχικό είναι ό,τι πιο μοναδικό. Σ…

Η ΑΛΕΠΟΥ

Πενθούσαν τα παιδιά της ερήμου, τυλιγμένα στις μαύρες κελεμπίες τους, έκλαιγαν στα χείλη του ξεροπήγαδου τον θάνατο της αλεπούς που τρελαμένη από τη δίψα, πήδηξε μέσα και πέθανε στον πυρακτωμένο πάτο …

ΕΛΛΗΝΑ ΜΟΥ

Έλληνά μου, εκ βάθους καρδίας, θλίβομαι κι υποφέρω, σε κατέστησαν ταπεινωμένο και φοβισμένο δούλο. Άνωθεν αρχαίο, ημιθεϊκό μαρτύριο φέρω και νοιώθω σαν ορφανός γαβριάς που τον φωνάζουν μούλο.   Σ…