ΗΜΙΤΕΛΗΣ

Once upon a time… Ο χρόνος βρίσκεται στον πυρήνα κάθε παραμυθιού τελικά. Δεν αποτελεί τόσο επιλογή, όσο ανάγκη∙ αναγκαία συνθήκη όχι για το ίδιο το παραμύθι ως αφήγηση και το απόμακρο περιεχόμενό του …

Η ΣΥΡΤΑΡΙΕΡΑ

Ο Υπεύθυνος κατέφτασε πολύ νωρίτερα απ’ ό, τι προβλεπόταν. Αμέσως έπιανε το μάτι σου τον όλο καμάρι βηματισμό του, το βλέμμα του που σπινθηροβολούσε αλαζονεία, το καινούργιο ρολόι στο δεξί του χέρι. Ό…

ΗΜΕΡΩΜΑ

Ξάφνου η πόλη γέμισε ήμερα θεριά! Ανθρώπους ήμερους και καλοκουρδισμένους, άψογα συντονισμένους στους ρυθμούς μιας αιώνιας εξημερωμένης ενηλικίωσης, καλπάζουσας και σε προχωρημένο στάδιο με άγνωστη πο…

ΤΥΧΑΙΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ

Στον Αργύρη Χιόνη Εις υγείαν! Και μεμιάς πιάσανε πάτο. Ρούφηξαν το κρασί που έκανε τα ποτήρια τους να ξεχειλίζουν από μέθη στην υπόγεια εκείνη ταβέρνα, τη γεμάτη από ποίηση, καπνούς κι από βρισιές. Να…

ΦΥΛΑΞΟΥ

Άνοιξε το στόμα του. Απομακρύνθηκα. Να αποφύγω τα πυροβολητά, τα σκάγια και τα βλήματα. Παρά τις επιδέξιες κινήσεις και τους ελιγμούς μου δεν τα κατάφερα. Ανήμπορη και αμίλητη στάθηκα μπροστά στο μεγα…

ΑΡΩΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ

Σήκωσε το κεφάλι της διστακτικά και κοίταξε τον παλιό φρεσκογυαλισμένο καθρέφτη, αντίκα, κομμάτι της προίκας που με τόσο κόπο είχε συγκεντρώσει η μητέρα της. Έβλεπε μέσα του ένα κορίτσι. Μαύρα μακριά …

ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ

Στους ποιητές του γένους μου, που γράφουν στίχους και στροφές, αιώνες τετρακόσιους μπροστά να γονατίσω ταπεινά και να υμνήσω. Γιατί της γλώσσας μου τη θεία μουσική αθάνατη αφήνουν, στο νυν και το αεί.…

ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ

Η ίδια της η περπατησιά την κάνει να προαισθανθεί κάτι παράξενο. Βαδίζει βιαστικά κι ανόρεχτα. Σαν να επιθυμεί να φτάσει γρήγορα μα και ταυτόχρονα, σαν να μην επιθυμεί να φτάσει. Άπνοια. Ραστώνη. Το δ…

Κατά την τάξη Μελχισεδέκ

Ούτε αρχή ούτε τέλος μόνο άρτο και οίνο Παμβασιλέως Φάγετε και πιέστε απ’ το ποτήρι μου στο γιορτινό τραπέζι που ετοίμασα   Μόνο ζωή αθάνατος λίγο σώμα και αίμα από το ποτήρι τούτο του Υιού μου τ…

ΠΟΙΗΤΗ…

Ποιητή…. Των μικρών και μεγάλων λέξεων… Των άσημων και των σπουδαίων αδικοδίκαιος λόγος. Εσύ… που στολίζεις την πέτρα με δροσερά αστέρια, Το χώμα με ψυχές πηγές αναβλύζουσες… Π…