ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ

Η ίδια της η περπατησιά την κάνει να προαισθανθεί κάτι παράξενο. Βαδίζει βιαστικά κι ανόρεχτα. Σαν να επιθυμεί να φτάσει γρήγορα μα και ταυτόχρονα, σαν να μην επιθυμεί να φτάσει. Άπνοια. Ραστώνη. Το δ…

Κατά την τάξη Μελχισεδέκ

Ούτε αρχή ούτε τέλος μόνο άρτο και οίνο Παμβασιλέως Φάγετε και πιέστε απ’ το ποτήρι μου στο γιορτινό τραπέζι που ετοίμασα   Μόνο ζωή αθάνατος λίγο σώμα και αίμα από το ποτήρι τούτο του Υιού μου τ…

ΠΟΙΗΤΗ…

Ποιητή…. Των μικρών και μεγάλων λέξεων… Των άσημων και των σπουδαίων αδικοδίκαιος λόγος. Εσύ… που στολίζεις την πέτρα με δροσερά αστέρια, Το χώμα με ψυχές πηγές αναβλύζουσες… Π…

ΔΩΣ’ ΜΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΩ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ

Μέσα στον πόλεμο, η άχαρη ζωή σου, βλέπεις να τρέχει σε ένα κόσμο μακρινό. Πλανεύτρα χώρα που σου έταξε τα πάντα, σου χάρισε χαμόγελο πικρό.   Τι κι αν σε δουν να σέρνεσαι κουρέλι, ο κόσμος όλος …

Ο κ. ΒΥΣΣΑΡΙΩΝΑΣ

ΔΕΝ θα άλλαζε το πρόγραμμα των διακοπών του στο νησί ούτε για το χατίρι πάντων των μαγευτικών νησιών του αρχιπελάγους που ήταν ονομαστά ανά τον κόσμο ως επίγειοι παράδεισοι… Δεν θα άλλαζε το πρόγραμμά…

ΕΚΔΡΟΜΗ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

Ξημερώματα του χειμώνα, πριν το χάραμα η πολιτεία φάνταζε μαγική: ισχνές σκιές αερικών, που επισκέπτονται τ’ ανθρώπινα μονάχα όταν το κρύο πέφτει βαρύ, τ’ απογυμνωμένα δέντρα· νεράιδες περήφανες, ντυμ…

Η ΑΝΑΜΟΝΗ

Η ΓΙΑΤΡΙΝΑ είχε αργήσει και τα καθορισμένα ραντεβού της έγιναν πολλά και κατέλαβαν τον χώρο του μικρού σαλονιού να το πούμε. Να ’σαι άρρωστος, να περιμένεις βοήθεια από την καθ’ ύλην αρμόδια και η αρμ…

ΘΕΣ;

Τα πάντα μού φταίνε σήμερα. Θες ο καιρός και το φως του που δεν το λες «φως», αυτό το πράγμα που μοιάζει με αυτό της ασετιλίνης που βαίνει ολοταχώς στο σβήσιμό του, θες το διαβολόκρυο που μού  πάγωσε …

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ

Σε μια Ελλάδα δύο ταχυτήτων πάτα γκάζι άσε συμπλέκτη και ξεκίνα! Ξέχνα τα όρια και τις προτεραιότητες. Άφησε την αργή λωρίδα για τους άλλους τους πολλούς και βολεμένους! Προχώρα μόνο με τέταρτη και πέ…