ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΘΑ ΦΟΡΩ

Στον τόπο όπου γεννήθηκα φυτρώνει η μέντα και ο δυόσμος. Στο κιούπι τους αγκυροβόλησαν οι ρίζες μου. Μα εγώ το μαύρο θα φορώ, μαύρο σαν τον κλειδούχο του θανάτου. Πενθώ για ένα άδειο σπίτι στον πέτριν…

ΨΑΛΙΔΙ

Αγαπούσα τα μαλλιά μου. Ίσως να ’ναι το μόνο πράγμα που αγαπούσα τόσο πολύ πάνω μου. Στεκόμουν με τις ώρες στον καθρέφτη και τα χάζευα. Και στη μαμά άρεσαν, μου ’φτιαχνε με τα ρόλει μπούκλες. Τώρα η μ…

ΑΠΟ ΠΟΤΕ;

Έλεγες τα βράδια φυλακές, τις χαρές του χθες δεσμώτες, και εγώ κοντά σου έτρεμα….   αλλάζουμε… μια αμείλικτη συνωμοσία σιωπής, και μια άρνηση παραδοχής της αλήθειας μας, μας κρατά δυνατούς …

ΑΝΘΡΩΠΟΙ – ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Στον Γιάννη Κοντό Επέστρεψε τις πρώτες πρωινές ώρες από τη βραδινή του έξοδο. Είχε καιρό να δει τους φίλους του και τι ωραία αφορμή τα γενέθλια για να ξαναβρεθούν! Η ώρα πέρασε ευχάριστα· συζήτησε, τρ…

ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗΣ

Απομακρυνόμουν από κοντά σου βαδίζοντας με περιέργεια προς ένα αεροπλάνο που έπεφτε. Σύντομα η περήφανη μορφή του σκορπίστηκε συντρίμμια στο έδαφος. Άτρωτος, μέσα στη νύχτα πετάχτηκες τρομαγμένος. Ένα…

ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

Μεταξύ λογικής και συναισθήματος βρέθηκα να παραληρώ. Ποιο να διαλέξεις και κυρίως πώς; Η λογική λέγεται ότι σε προστατεύει, ότι σε διαφυλά, ότι καθοδηγεί κάθε βήμα σου προνοητικά. Ένα κι ένα κάνουν δ…

ΘΝΗΤΑ ΥΛΙΚΑ

Λίγα γραμμάρια χρόνου στα χέρια. Προσπαθώ να τον συγκεντρώσω στο κοίλο της χούφτας, να γεμίσει τη γραμμή της ζωής. Κι αυτός, θρασύς, κυλά στις σχισμές ανάμεσα στα δάχτυλα και ρέει· τρέχει και στροβιλί…