Τζάμι

Στο τζάμι εμπρός το αμετάκλητο κούφιο μιας πορσελάνινης κούκλας στοιβάζει το χώρο στοιβάζει τον τρόπο στοιβάζει το πώς. Δύο μάτια κοιτούν κι αναρωτιούνται για ποιον είναι το γυαλί για ποιον ο καθρέφτη…

Απόλωλεν η ελπίς

Της έρημης ξερολιθιάς μια απόκοσμη κραυγή, τον μουντό του λήθαργο, δεν τάραξε. Ήτανε, λέει, καταμεσής σε πέλαγο βαθύ κι ολόγυρά του κόκαλα λευκά, ξεγυμνωμένα, αρμένιζαν. «Έλεος», ούρλιαξε η ρυτίδα η β…

Ένα παράξενο καράβι

Ένα παράξενο καράβι. Είν’ η εικόνα του θαμπή. Μες στο λιμάνι πώς θα μπει; Δεν το ’χω ακόμα καταλάβει.   Είναι καινούργιο, μα το Δία, μα δείχνει γέρικο πολύ! Από την Άπω Ανατολή Θα ’ρχεται, ή απ’ …

Χωρίς εσένα

Μητέρα, μια λέξη που πονά, έφυγες και νοστάλγησα αυτήν την αγκαλιά. Μανούλα, μια λέξη τρυφερή, σου φωνάζω σ’ αγαπώ … μα … επίγεια σιωπή.   Το χάδι σου νοστάλγησα και το γλυκό σου βλέμμα, μα τώρα …

Εναντίον του ρατσισμού

Ρατσισμός… μια λέξη που πονά και που έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά, σαν μία ασθένεια μας τρώει τα σωθικά, ένα μίασμα του ανθρώπου εσωτερικά…   αυλακωμένος από νύχια που γαντζωθήκαν πάνω της με τόση λύσσα…

Τ’ όνομά σου

Τ’ όνομά σου στην άμμο το χάραξα, ένα κύμα μακριά να το πάει κι άμα χάθηκες μέσα μου σπάραξα κι ένα άλγος στη γη με σκορπάει…   Της αγάπης τα λόγια σου χάθηκαν στα πικρά και στα δίσεχτα χρόνια, σ…

Περί χρόνου

Κυκλικά κυλάς, άχρονε χρόνε Ατέρμονα ταξίδια, φθίνουσες διαδρομές Κάθε σώμα, ξύλινο, σάρκινο, γεμάτο μ’ άνθρακα Αφού φύγει, αρχίζει τις ανάσες, και μετά; Γυρίζει πανηγυρικά στην ένωση με το όλον Για ν…

Η βασίλισσα

Φώναξε ράφτες απ’ τα πέρατα της ύπαρξης. Ήθελε να ‘ναι από όλες πιο ωραία.   Ήρθε ο πρώτος με παπούτσια φεγγαρόφωτου. Και να σου κι άλλος με μια φούστα από αστέρια.   Ήρθε ο τρίτος μ’ ένα μπ…

Ο δρόμος

Της εύκολης ζωής το μονοπάτι, μην ακολουθήσεις. Ασφαλτωμένους δρόμους με γραμμές και γλαφυρές επιγραφές ν’ αποφεύγεις. Δεν είναι εκεί που θες να πας.   Πάτα στο χώμα με τα πέλματα γυμνά, ανέβα τη…

Γυναίκα του 21ου αιώνα

Αχ, μητέρα μου πώς αλλάζει καθημερινά η μορφή σου. Σπαράζει ο κόπος μες στα δυο σου μάτια Τα λεπτά σου χείλη σχηματίζουν άναρθρες κραυγές. Πώς αντέχεις και τις πνίγεις κάθε φορά; Τα χέρια σου, κατάκοπ…