Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ

Το φλας άστραψε με ενοχλητική αναίδεια στο πρόσωπό της. Έκλεισε ενστικτωδώς τα μάτια της. Τόσα χρόνια παρέμενε στην κορυφή των τοπ μόντελ κι όμως ακόμα να συνηθίσει την καθημερινή εισβολή των φωτογράφ…

ΤΟ ΔΩΔΕΚΑ

Ξαφνικά, τίποτα δεν είχε μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτό. Τίποτα. Ούτε καν οι ανάσες που γέμιζαν τα κύτταρα του οργανισμού του με οξυγόνο. Τόσα χρόνια σκέψεων, αμφιβολιών κι ενοχών θα τελείωναν μονομιάς. …

ΔΥΟ ΤΣΙΓΑΡΑ ΔΡΟΜΟΣ

Τα μάτια μου πονούσαν απ’ την αντηλιά. Ακούμπησα κάτω το σάκο που λεπτό το λεπτό γινόταν βαρύτερος και περίμενα κάποιο αυτοκίνητο να φιλοτιμηθεί να με πάρει μαζί του. Σκούπιζα τον ιδρώτα στο μέτωπό μο…

ΚΑΤΙ ΣΠΑΕΙ

Δευτέρα με Σάββατο η μονοτονία δεν σπάει. Σπάνε νεύρα, σπάνε αντικείμενα, η ρουτίνα στέκει αγέρωχη, περήφανη που τα κατάφερε να μείνει όρθια. σκούτερ, κράνος, εθνική Καθημερινός πόλεμος μεταξύ οδηγών,…

ΤΟ ΟΡΝΙΟ

Οι τρεις ορεινοί περιηγητές του Ψηλορείτη σταμάτησαν να ξαποστάσουν στο ισκιωμένο λαγκάδι. Κάθισαν οκλαδόν στο ιδρωμένο μεσημεράκι του καλοκαιριού, βγάζοντας απ’ τα σακίδιά τους τα σάντουιτς και τα αν…

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΟΡΟΣ

Η Μαρία ανέβαινε λαχανιασμένη τα απόκρημνα βράχια της παραλίας. Ένα παιχνίδι που το έκανε από μικρό κοριτσάκι, παρακούοντας τη μητέρα της, που της φώναζε πάντα και της έλεγε ότι χάνει δέκα χρόνια ζωής…

ΚΑΛΗ ΖΩΗ

Αν στο Παγκράτι και τον Βύρωνα κυκλοφορεί κανείς συστηματικά, αγωνιζόμενος να διεκπεραιώσει δουλειές της καθημερινότητας, μπορεί να πετύχει ένα αληθινά γουστόζικο σκηνικό. Ας το πάρουμε όμως εξαρχής… …

Ο ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΣ ΚΥΚΝΟΣ

Είμαι μιας κάποιας αρκετά προχωρημένης ηλικίας θα έλεγα, μα στη διάρκεια της ζήσης μου δεν θυμάμαι να αντιμετώπισα τέτοιο βαρύ Χειμώνα διαρκείας, σαν τον φετινό. Κάλυψε εκτός από το τρίμηνο που του αν…

ΘΑΛΑΣΣΑ

«Είσαι μια θάλασσα», είχε πει ο Ιάσονας μετά τον τσακωμό μας στο σχολείο. Κι εγώ τον πίστεψα. Γιατί ήξερα πως ήμουν. Πάλι βράδυ γύρισε. Ο πατέρας μου. Ακόμα μια φορά που. Ακόμα μια φορά που το σπίτι γ…