ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΞΕΧΑΣΜΕΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

8 Ιανουαρίου 2013. Αφού οι μέρες «αγάπης» και «χαράς» ανταποκρίθηκαν επάξια -όπως κάθε χρόνο- στις ανάγκες του ρόλου τους, η αυλαία έπεσε. Διέσχιζα την πλατεία Συντάγματος, χωρίς να σκέφτομαι. Η επιστ…

ΣΕ ΒΛΕΠΩ

«Τι με βλέπεις έτσι, καταραμένο πουλί;» φώναξε με όση δύναμη του είχε απομείνει, ο άντρας. «Σε βλέπω, επειδή περιμένω να τελειώσεις. Βρίσκομαι σε αναμονή. Σε  περιμένω με υπομονή», έμοιαζε να του απαν…

ΤΣΙΓΓΑΝΙΚΑ ΒΙΟΛΙΑ

Στον τόπο που έχω ζήσει σαν μαθήτρια, οι διαφορετικοί, οι κάπως μελαψοί με έντονα χρώματα στα ρούχα, στη φωνή και στο χαμόγελο, γυρίζουν τα καλοκαίρια με παλιά ντάτσουν φορτωμένα πατάτες, ντομάτες και…

ΛΥΤΡΩΣΗ

«Θα μου περάσει. Όλοι το παθαίνουν, έτσι δεν είναι;» Κι όμως δεν ήταν έτσι. Τα χέρια μου έτρεμαν καθώς πορφυρά ρυάκια σχηματίζονταν γύρω απ’ τους καρπούς μου φτάνοντας στα ακροδάχτυλά μου και πιτσιλού…

ΜΑΥΡΟ ΑΚΡΥΛΙΚΟ

Πάνε περίπου έξι μήνες τώρα που στο τέλος κάθε εργάσιμης ημέρας, το βλέμμα μου τρακάρει στην τοιχογραμμένη εξομολόγηση του υπογράφοντος χεριού Σ.Α. «Έχουμε πόλεμο συναισθημάτων και το φεγγάρι δεν λέει…

ΣΠΟΡΟΣ

Το πρωινό που πέθανε η Λένα, ένα μικρό πράσινο πουλί μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο στην κρεβατοκάμαρα που μοιραζόταν είκοσι πέντε χρόνια με την Μυρτώ, έκανε ένα γύρο σε όλο το δωμάτιο κι ύστερα προσγε…

Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΧΟΝΤΡΟΥ

Κάθε μέρα τα ίδια. Ξυπνάς, ξυρίζεσαι, ντύνεσαι για τη δουλειά, δεν τρως πρωινό. Κοιτάζεσαι στον καθρέπτη και διαπιστώνεις πως για μια μέρα ακόμα είσαι χοντρός. Έχεις παραμείνει χοντρός. Το βράδυ δεν ή…

ΟΙ ΚΑΦΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Αν γεννιούνται καλοκαίρι, γελάνε σαν παιδιά και χτίζουν κάστρα στην άμμο. Την άνοιξη, ερωτεύονται τις παπαρούνες και όλοι εμείς αναρωτιόμαστε πού να γυρίζουνε τα βράδια. Φθινόπωρο και χειμώνα, δεν έχο…

STRIPER

Την γεννούσε ένα στιλπνό σκοτάδι Η Κράκυ δουλεύει στην οδό Μίλερ. Χορεύει όλη τη νύχτα και πληρώνεται μονάχα με δολάρια του ενός. Η σκηνή διαθέτει φώτα εδάφους που ομορφαίνουν την σπασμένη κούκλα εκεί…

Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ

Έχουν περάσει εφτά μήνες από τότε που μου «συνέβη» τελευταία φορά. Ο χρόνος, βέβαια, δεν μου αποκαλύπτεται γραμμικά, όπως σε έναν υγιή νου, κατά συνέπεια μικρή σημασία έχει για μένα αν είναι εφτά μήνε…