ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ, ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΦΕΥΓΟΥΝ…

Ο Δημήτρης ήταν έξι χρονών. Τον περασμένο μήνα γιόρτασε τα γενέθλιά του. Όλοι του έλεγαν ότι μεγάλωσε και αυτός καμάρωνε. Είχε όμως μια αδερφή που ήταν ακόμη πιο μεγάλη από αυτόν.  Η Κατερίνα ήταν σχε…

ΓΛΥΠΤΩΝ ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΙΣ

Με Θεού, οι Αρχαίοι, κανόνα, το χρυσό, Περικλέους, αιώνα, δημιούργησαν τον Παρθενώνα, σμαραγδένια, του κόσμου, κορώνα, διθυραύνων ευήχων μνημείο, αναφοράς, του κόσμου, σημείο, στέλνοντας, σε δόξας  Κο…

ΈΡΩΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ

Με την σκέψη πάλι θα βυθιστώ στο άσπρο, στο γαλάζιο του ουρανού. Ακολουθώ την ριπή του ανέμου για να ‘ρθω αστραπιαία κοντά σου. Εκεί που το περιβόλι της χαράς, ανθισμένο μας καλωσορίζει και το χώμα αν…

ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΦΟΒΟΥ

Στη χαρμολύπη που σαν πέπλο καλύπτει Την εποχή που μόνο προστάζει φυγή Εκεί που δεν με κράτησαν τα πόδια μου ορθό Στον έρωτα που δέσμιο μέσα μου κρατώ   Στις ραγισμένες καμάρες των άνυδρων χειλιώ…

ΑΙΓΑΙΟ

Ι Με περισσή σμιλεύω δίψα της μνήμης μου το αλφάβητο πρώτο γράμμα ο έρωτας, ύστερο η θνήση. Το διάμεσο, φωτιά που καίει το αίμα μου!   ΙΙ Τη ζωή μου ξοδεύω στην αρμύρα της θάλασσας, για να διδαχτ…

Η ΣΚΙΑ ΕΝΟΣ ΑΠΙΑΣΤΟΥ ΕΓΩ

Δεν ξημερώνει μέρα που να μην χαθώ στα πάνδεινα και τις πληγές του κόσμου. Κι ας έμαθα να ζω αλλιώς μες των βροντών τον χαλασμό, όλο χαρά ο ήλιος με πηγαίνει αλλού, σε ουτοπίες και άγραφα βιβλία. Μα σ…

ΑΠΑΝΕΜΙΑ

Ανέμιζε το πέπλο κατάχαμα Το σώμα της είχε πάρει μορφή άυλη Το κορμί μαρτυρούσε απείθεια συμφωνίας Διαμαρτυρόμενης  αυτοκυριαρχίας.   Τα χέρια ήταν παγερά, απόμακρα, απόμερα Από την ελαχιστοποίησ…

ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ

Έκαιγεν μεγαλοπρεπώς ο Ηέλιος τα τσιμέντα κι έσκουζεν η πλάσις όλη. Κάθιδροι συνταξιδιώτες, ευρύστερνοι, το μέτωπο σκουπίζαν καθώς πορευόμουν μέσα σε δάσος γκρίζο, τριγυρισμένος απ’ ανθρώπους αλλά ποτ…

ΣΤΑ ΠΕΤΡΟΧΤΙΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ

Υμνούσα τη μαγεία του Έρωτα, εκείθε, στο χρυσοστολισμένο παλάτι. Εμβρόντητοι ακούγανε οι Θεοί και ευφραίνονταν η πλάση.   Ξάφνου η ωδή μου διακόπηκε υπό τον ήχο ποιημάτων της Σαπφούς. Ενδόμυχα η …

ΖΗΣΕ ΕΛΛΑΔΑ

Παιδιά της Ελλάδας παιδιά, γερασμένα, χλωμά, ποια μοίρα, ποια ξενιτιά σάς καλεί μακριά; Μπουμπούκια είστε ανθηρά με φοβισμένη την καρδιά. Σας ρίξαν μέσα στη φωτιά μα εσείς ανθίσατε ξανά.   Μέσα σ…