Ποίημα από την ποιητική συλλογή «Οι εραστές σας δεν σας ανήκουν»

Οι καρέκλες στο μπαλκόνι σταύρωναν και Τα πόδια μου μοιραία σκαρφάλωναν και Στεφάνωναν τα δικά σου. Κι όλα αυτά πριν καλά καλά σε γνωρίσω Καλοκαίρι του 2013 Τα ποτήρια μας αντάμωναν κάθε λίγο για να σ…

ΘΝΗΤΑ ΥΛΙΚΑ

Λίγα γραμμάρια χρόνου στα χέρια. Προσπαθώ να τον συγκεντρώσω στο κοίλο της χούφτας, να γεμίσει τη γραμμή της ζωής. Κι αυτός, θρασύς, κυλά στις σχισμές ανάμεσα στα δάχτυλα και ρέει· τρέχει και στροβιλί…

ΑΚΡΟΝ

Η σημερινή μας βιβλιοπρόταση είναι το εξαίρετο «Άκρον» του Μιχάλη Γριβέα, εκδόσεις Ιωλκός. Ο χρόνος παιχνιδίζει συστρέφοντας και επιμηκύνοντας την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, ξεκινώντας με την απελε…

ΗΜΙΤΕΛΗΣ

Once upon a time… Ο χρόνος βρίσκεται στον πυρήνα κάθε παραμυθιού τελικά. Δεν αποτελεί τόσο επιλογή, όσο ανάγκη∙ αναγκαία συνθήκη όχι για το ίδιο το παραμύθι ως αφήγηση και το απόμακρο περιεχόμενό του …

Η ΣΥΡΤΑΡΙΕΡΑ

Ο Υπεύθυνος κατέφτασε πολύ νωρίτερα απ’ ό, τι προβλεπόταν. Αμέσως έπιανε το μάτι σου τον όλο καμάρι βηματισμό του, το βλέμμα του που σπινθηροβολούσε αλαζονεία, το καινούργιο ρολόι στο δεξί του χέρι. Ό…

ΗΜΕΡΩΜΑ

Ξάφνου η πόλη γέμισε ήμερα θεριά! Ανθρώπους ήμερους και καλοκουρδισμένους, άψογα συντονισμένους στους ρυθμούς μιας αιώνιας εξημερωμένης ενηλικίωσης, καλπάζουσας και σε προχωρημένο στάδιο με άγνωστη πο…

ΤΥΧΑΙΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ

Στον Αργύρη Χιόνη Εις υγείαν! Και μεμιάς πιάσανε πάτο. Ρούφηξαν το κρασί που έκανε τα ποτήρια τους να ξεχειλίζουν από μέθη στην υπόγεια εκείνη ταβέρνα, τη γεμάτη από ποίηση, καπνούς κι από βρισιές. Να…

ΦΥΛΑΞΟΥ

Άνοιξε το στόμα του. Απομακρύνθηκα. Να αποφύγω τα πυροβολητά, τα σκάγια και τα βλήματα. Παρά τις επιδέξιες κινήσεις και τους ελιγμούς μου δεν τα κατάφερα. Ανήμπορη και αμίλητη στάθηκα μπροστά στο μεγα…

Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΣ ΠΑΛΕΥΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Στου κόσμου τις απύθμενες σιωπές οι λέξεις στήνονται καρφιά, οργίζονται στο μούχρωμα του ανθρώπου, κραυγάζουν τ’ ανείπωτα «γιατί» τις νύχτες στο σκοτάδι. Στα «παγωμένα βλέμματα» της βίας «παγώνε…

ΑΡΩΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ

Σήκωσε το κεφάλι της διστακτικά και κοίταξε τον παλιό φρεσκογυαλισμένο καθρέφτη, αντίκα, κομμάτι της προίκας που με τόσο κόπο είχε συγκεντρώσει η μητέρα της. Έβλεπε μέσα του ένα κορίτσι. Μαύρα μακριά …