ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ

(απόσπασμα από το μυθιστόρημα ΜΑΡΙ-ΝΑ) Η Σιόρα Αννέτα,  πήρε τελικά τη μεγάλη απόφαση της ζωής της. Έδωσε τη μεγάλη της Έπαυλη προς ενοικίαση, αφού πρώτα, ειδικοί αρχιτέκτονες και μηχανικοί τη μεταμόρ…

ΑΜΛΕΤ

«Να ζεις ή να μην ζεις; Αυτή είναι η ερώτηση. Τι συμφέρει τον άνθρωπο; Να πάσχει, να αντέχει σωπαίνοντας τις πληγές από μια μοίρα που τον ταπεινώνει χωρίς κανένα έλεος ή να επαναστατεί; Ποιος προτιμάε…

Η ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ

(Απόσπασμα από το μυθιστόρημα ‘’ΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ’’) Είπαμε ιστορίες για το χωριό, ε, να μη πούμε και καναδυό από την πόλη, παιδιά μου, παράξενα παιδιά μου ωραία; Που λέτε, με την οικογένειά μου μένουμε στο…

ΚΑΘΩΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΖΕΙ

Έτσι λοιπόν μ’ αρέσει…να καταθέσω σκέψεις, αισθήματα κι εικόνες… σ’ ένα τετράδιο με λευκά, ελαφρά αρωματισμένα φύλλα… 5 Σεπτεμβρίου Ο απογευματινός μου περίπατος κατέληγε πάντα στην ίδια π…

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

«Νομίζω πως είμαστε όλοι νησιά, σε μια κοινή θάλασσα.» Anne Morrow Lindbergh Όταν προσπαθείς να θυμηθείς γεγονότα από το παρελθόν, διαπιστώνεις ότι  όλα καλύπτονται από μια πυκνή ομίχλη. Αυτό που βλέπ…

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Ξύπνησε μέσα στη νύχτα με την περίεργη αίσθηση ότι μέσα στο σπίτι της δεν ήταν μόνη. Η κουρτίνα στην ανοιχτή της μπαλκονόπορτα κουνιόταν είτε από το αεράκι  της νυχτιάς είτε από το πέρασμα απ’ αυτήν ε…

ΤΟ ΠΙΟ ΣΩΣΤΟ ΛΑΘΟΣ…

Βαρέθηκα να σας λέω ιστορίες. Αλλά εσείς έχετε καλομάθει και μόλις με δείτε τεντώνετε τα χέρια σας, στρογγυλοκάθεστε στις καρέκλες σας και περιμένετε να πάρω εγώ το τιμόνι. Ας είναι όμως. Για μια και …

Η ΘΕΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ

Σήμερα νιώθω την ακατανίκητη επιθυμία να σας μιλήσω για τη θεια μου την Τζένη από το Σικάγο, ή Τζέιν, όπως την αποκαλεί ακόμα ο παππούς μου. Αμφότεροι έχουν περάσει τα εβδομήντα, μόνο που όταν κάνουμε…

ΒΑΡΩΝΗ ΝΤΕ… ΝΤΕΣΙΜΠΕΛ

Τσόκαρο περιωπής. Δωδεκάποντο τριζάτο. Τετρακοσίων ντεσιμπέλ και βάλε. Μεταφέρει τη μανδάμ στο ακροθαλάσσι. Αισθητική αμφιβόλου προέλευσης. Κινήσεις προκάτ. Πατημασιά και ιχνηλασία. Προμελετημένη. Στη…

Ο ΛΗΣΤΗΣ

Κάποια όχι και τόσο μακρινή εποχή, ημερολογιακά τουλάχιστον, αλλά που φαντάζει σαν απώτερο παρελθόν, ο άνθρωπος συνήθως εξομολογιόταν τις χαρές και τις λύπες του στον πιστό του Φίλο. Με τον καιρό, οι …